Spotkanie z Raúlem Zuritą i Martą Eloy Cichocką, laureatami Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za najlepsze tłumaczenie tomu poetyckiego

Prowadzenie: Michał Nogaś

28 czerwca 19:15 Pałac Potockich

W posłowiu do uhonorowanego tegoroczną Nagrodą im. Wisławy Szymborskiej tomu Zurita (Wydawnictwo Lokator) tłumaczka Marta Eloy Cichocka pisała o jego autorze: „W alchemiczny sposób potrafił przekuć przemoc i terror, które go bezpośrednio dotknęły, w sztukę najwyższej próby”. Książka, określana jako opus magnum jednego z najwybitniejszych twórców hiszpańskojęzycznych Raúla Zurity, stanowi poetycki zapis bolesnej historii Chile i potężny głos sprzeciwiający się opresji i dyktaturom. Poeta, znany nie tylko ze swoich tekstów, ale również występów na scenie z rockowymi zespołami, a także śmiałych i pełnych rozmachu eksperymentalnych akcji artystycznych organizowanych wraz z kolektywem Colectivo Acciones de Arte (CADA), upamiętnia w swoich wierszach ofiary reżimu, rozprawia się z dziejami przemocy, a jednocześnie daje wyraz głęboko osobistych przemian. Tym samym wielka historia przeplata się z tym, co intymne, a przenikający cały projekt humanizm, jak podkreśla Cichocka, „ocala tę poezję od piętna «dającej świadectwo» czy reprezentującej sztuczną martyrologię”.

Kapituła Nagrody im. Wisławy Szymborskiej postanowiła w 2026 roku nagrodzić wybitnego chilijskiego poetę Raúla Zuritę jako twórcę gruntownego, dwustustronicowego autorskiego wyboru wierszy pod intymnym tytułem „Zurita” wydanego w ubiegłym roku staraniem Wydawnictwa Lokator, a przygotowanego przez Martę Eloy Cichocką. Ta niezwykła książka łączy rozmaite wątki i tematy, poczynając od wojskowego zamachu stanu przeprowadzonego w 1973 roku przez Augusta Pinocheta – Zurita miał wtedy 23 lata – i prawie dwóch dekad brutalnych rządów wojskowej junty generała. „Zurita” jest książką o Chile, udręczonym kraju, jego prześladowanych, mordowanych obywatelach, ale też o wewnętrznym i zupełnie jawnym oporze, niezgodzie na zło i wysiłku jego przezwyciężania. Jest to pozycja prawdziwie uniwersalna i współczująca („Wszystko w tobie jest bolesne” – mówi poeta), przedstawiająca świat w jego cichym pięknie, którego nie niweczy nawet makabra Zagłady, sąsiedzkie i bratobójcze zbrodnie, przeistaczanie się ofiary w mordercę, całkiem niedawne i zupełnie współczesne wojny od historycznych różniące się narzędziami eksterminacji przeciwnika.

Paweł Mackiewicz (Kapituła Nagrody im. Wisławy Szymborskiej)

Organizacja: Fundacja Wisławy Szymborskiej
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.