Ada Adu Rączka TO BOGŁABY BYĆ OPOWIEŚĆ

39,00 zł

Brak w magazynie

To mogłaby być opowieść wyrasta z mojej rodzinnej historii. Skupiłxm się na kobietach –
praprababci, prababci, babci i mamie. Konstrukcję opowieści dopełnia postać Marii Grabowskiej –
pisarki, osoby nieheteronormatywnej, badaczki romantyzmu i przyjaciółki mojej prababci Zofii,
a także moja perspektywa niebinarnej „autorko-badaczki” i pytania etyczne, jakie stawiam sobie
w procesie mierzenia się z prywatnym archiwum.

Od Marii i Zofii zarysowałxm feministyczno-queerową genealogię rodzinną. Stawiając w centrum
ich przyjaźń, chciałxm zwrócić uwagę na współistnienie przodkiń biologicznych i niebiologicznych
(intelektualnych, emocjonalnych, społecznych) oraz na znaczenie tej współzależności.

 

Brak w magazynie

Opis


„To mogłaby być opowieść”

Ada Adu Rączka
Premiera: styczeń 2027
ISBN: 978-83-68010-42-8
LOKATOR MEDIA

To mogłaby być opowieść wyrasta z mojej rodzinnej historii. Skupiłxm się na kobietach –
praprababci, prababci, babci i mamie. Konstrukcję opowieści dopełnia postać Marii Grabowskiej –
pisarki, osoby nieheteronormatywnej, badaczki romantyzmu i przyjaciółki mojej prababci Zofii,
a także moja perspektywa niebinarnej „autorko-badaczki” i pytania etyczne, jakie stawiam sobie
w procesie mierzenia się z prywatnym archiwum.

Od Marii i Zofii zarysowałxm feministyczno-queerową genealogię rodzinną. Stawiając w centrum
ich przyjaźń, chciałxm zwrócić uwagę na współistnienie przodkiń biologicznych i niebiologicznych
(intelektualnych, emocjonalnych, społecznych) oraz na znaczenie tej współzależności.

Maria Grabowska nie miała dzieci i moja rodzina odziedziczyła znaczną część pozostałtych po niej
rzeczy, w tym jej dokumenty (szkice, notatnik z wierszami, świadectwa szkolne, teksty). Pozostałą
część rzeczy odziedziczyła druga zaprzyjaźniona rodzina, także z Marią niespokrewniona.
Wspólnie staliśmy się symbolicznie i dosłownie depozytariuszami pamięci po Marii i jej siostrze
Danucie.

Pisząc o Marii i Zofii, dwóch kobietach urodzonych na początku lat dwudziestych XX wieku,
stykam się z mitami na ich temat, utkanymi ze wspomnień, przekazów rodzinnych
i pozostawionych dokumentów, a równolegle mam poczucie tworzenia własnych legend,
pasujących do moich oczekiwań i wyobrażeń. Poza pogodną (i atrakcyjną) wizją feministycznej
solidarności, natrafiałxm na pytania rzucające cienie na mechanizmy rodzinnej pamięci.
Długoletnia partnerka Marii – Wisia, pojawiała się w przekazach moich bliskich niejako
przy okazji, a wiedza, jaką o niej posiadamy, okazała się mizerna.

Pytanie, które we mnie narastało: dlaczego nigdy nie mówiliśmy o Wisi? Dlaczego
nie przekazujemy z pokolenia na pokolenie historii dziewczyn naszych przyjaciółek i przyjaciółek
naszych dziewczyn?1

Nitką, która prowadziła mnie przez proces powstawania tekstu, był namysł nad tym, co przechodzi
przez sito rodzinnej historii mówionej, a co się na nim osadza.

Ada Adu Rączka (ur.1997) – pracuje z obrazami, tekstem, dźwiękiem i wideo. Osoba autorska książek poetyckich Nie róbmy nic, błagam. Ale powiedzmy innym, że robiłyśmy (2019), Chciałośmy (2022) i Byłobyśbyło (2024) oraz zina Próba wyjścia z brzucha | Próba wejścia do brzucha (2021) stworzonego z Zofką Koftą i Girls and Queers to the Front.

 

Książka pod patronatem Kraków Miasto Literatury Unesco

 

Informacje dodatkowe

Autor

Ada Adu Rączka

Premiera

2027

Oprawa

Miękka