Jiřina Hauková

urodziła się w 1919 roku w Přerovie w rodzinie organizatora życia literackiego Karela Haukego. Nie ukończyła, przerwanych przez wojnę, a później przemiany polityczne po komunistycznym przewrocie w Czechosłowacji, studiów anglistycznych, bohemistycznych oraz estetycznych. Jako poetka debiutowała w roku 1935 w czasopiśmie „Obzor”, pierwszy tom poezji „Punkt przysłoneczny” („Přísluní”) wydała w roku 1943. W 1945 wstąpiła do literacko-plastycznej Grupy 42. W 1950 wyszła za mąż za głównego teoretyka Grupy, krytyka literackiego i krytyka sztuki Jindřicha Chalupeckiego. Resztę swojego życia poświęciła działalności literackiej – pisała poezję, teksty o literaturze, wspomnienia. Tłumaczyła też, niekiedy wraz z mężem oraz we współpracy z innymi tłumaczami (jak choćby z Janem Zábraną), iteraturę anglojęzyczną. Zmarła w 2005 w Pradze.