Archiwum autora: wydlok

Rozmowy LOKATORA: Grzegorz Jankowicz – LOKATOR #20lat

Od dzisiaj przez kilka następnych tygodni będziemy wam prezentować URODZINOWE ROZMOWY na #20lecie LOKATORA! Naszymi gośćmi będą Autorzy, Autorki, Tłumaczki, Tłumacze i Redaktorki oraz Redaktorzy współpracujący z Wydawnictwem LOKATOR. Porozmawiamy o książkach już wydanych przez Wydawnictwo LOKATOR MEDIA i zapowiadających się na przyszłe lata!
W pierwszym spotkaniu zapraszamy do wysłuchania Rozmowy z Grzegorzem Jankowiczem, redaktorem Wydawnictwa Lokator oraz m. in. Dyrektorem programowym Międzynarodowego Festiwalu Literatury im. Josepha Conrada.
Tematem spotkania będzie Grupa OuLiPo oraz książki Georgesa Pereca wydawane przez Wydawnictwo LOKATOR!
Spotkanie odbyło się w ramach projektu Krakowskie Księgarnie na Medal #krakowskieksiegarnienamedal #lokatormedia #20lat #rozmowylokatora #georgesperec #oulipo Spotkanie prowadzi Maciej Oleksy

STREFA ZGNIOTU – ELIZA KĄCKA – 28 luty 2022

strefazgniotu_www
Artystyczny sukces Kąckiej polega głównie na tym, że „narracyjne kompresory” (nie ma takiego terminu? już jest!) nie niweczą dynamiki prozy. Zapisywana w Strefie zgniotu Polska bywa zarówno zdezorientowana, zdziecinniała, grafomańska, napastliwa, jak i utalentowana, empatyczna, niebanalna. Jednego nie mógłbym powiedzieć: by była krainą marazmu.
W Polsce Kąckiej marazm się po prostu nie udaje.
Edward Balcerzan

Bohumil Hrabal powiedział kiedyś, że przeciwstawia humanizmowi hominizm w swoim pisaniu. Żadnych wielkich słów, tylko pojedynczy człowiek w swoim pięknie i brzydocie. W szczęściu, rozpaczy i w kapciach. I takie są te kawałki Kąckiej. Hoministyczne. Wyłapują z życia to, co w człowieku najbardziej indywidualne i najciekawsze – czyli jego język. Językiem próbujemy przedrzeć się przez świat. Czasem nieporadnie, czasem pięknie, czasem żałosno-śmiesznie. Trzeba mieć ucho i pióro, by to przenicować w tekst. Kącka ma.
Paweł Sołtys

Kącka pisze z podsłuchu. Łapie za słowo. I wywraca na pustosłowie. Ta książka odsłania sens bzdury, fiksacji, chronicznej paplaniny. Nic tak nie łączy ludzi jak codzienny bełkot.
Zyta Rudzka

Poezje zebrane: Ricardo Reis – Fernando Pessoa

OriginalPhoto-595939917.754939
Powiało styksowym chłodem tylko dlatego, żeby tym razem klasycyzujący Fernando Pessoa mógł ukazać całą wieczność z jej przypływami i odpływami. Poezja heteronimów jak zwykle mnie zaskoczyła, słowa Ricarda Reisa roztoczyły wizję spokojnego trwania i dopomogły w głębszym poznaniu siebie samego. Ten stoik i spóźniony neoklasyk zachwala byt, którego celem nie jest zapieranie tchu. Szuka trwałości i ładu, przeprowadza syntezę epikureizmu i stoicyzmu w imię refleksyjnego spojrzenia na smakowanie przemijania. Bo czymże innym są działania tego rozszczepionego umysłu, niż próbami wydobywania piękna i sensu w najmisterniejszym spektaklu świata, jakim jest dążenie ku śmierci. Nie musimy się jednak obawiać przemijalności w wydaniu Pessoi. Ponieważ ona ciągle zachowuje ciepło słońca znad Akropolu, a swoim jasnym i pogodnym spojrzeniem wypełnia chłodne chwile życia, dając im niebywałą przejrzystość. Tak więc z portugalskim poetą można bez niepokoju usiąść nad brzegiem rzeki zwanej życiem i po prostu wpatrywać się w jej nurt.
Poezje zebrane: Ricardo Reis Fernando Pessoa

CZYTAJĄCY. LUBIMY CZYTAĆ. czytaj dalej >>>

Eliza Kącka

_glowa2


KSIĄŻKI:
Elizje
premiera: maj 2017
po drugiej stronie siebie
premiera: luty 2019
Strefa zgniotu
premiera: luty 2022

Eliza Kącka –  pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Polonistyki UW. Opublikowała książki akademickie: Stanisław Brzozowski wobec Cypriana Norwida (2012) oraz Lektura jako spotkanie. Brzozowski – tekst – metoda (2017), a także książki prozatorskie Elizje (2017) i po drugiej stronie siebie (2019) – obie wydane przez Lokatora. Współredaktorka antologii Poeci i poetki przekraczają granice (2011), redaktorka wyborów poezji mniej współczesnej (m.in. Cypriana Norwida i Anny Świrszczyńskiej dla Universitasu oraz Henryki Łazowertówny). Członkini Zarządu Głównego TLiAM, kapituł Nagrody Literackiej GDYNIA i Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. Stała współpracowniczka „Tygodnika Powszechnego”. Recenzentka i czytelniczka literatury najnowszej.

ELIZA KĄCKA „Strefa zgniotu” PREMIERA 28 luty 2022

 

strefazgniotu_www

SZ9_eliza_195x450CMYK_front

ELIZA KĄCKA
„Strefa zgniotu”
redakcja: Jan Gondowicz
LOKATOR 2022 luty 28
Wyd: I 
ISBN: 978-83-63056-79-7
336 stron, oprawa miękka,
koszyktylkodobreksiazki.pl

Książka Elizy Kąckiej to rozmówki polsko-polskie, prawie jak Andrzeja Mleczki, tylko
pisane, a nie rysowane. Autorka przez kilka ostatnich lat notowała pilnie, co udało jej się usłyszeć na ulicach, w sklepach, w autobusach, w przychodniach, na klatce schodowej i tak dalej – a także, co mówiono do niej i o niej. Te właśnie króciutkie scenki – jest ich kilkaset – stanowią umowną „strefę zgniotu” między ludźmi, którzy wciąż gadają do siebie, gapią się na siebie i próbują się nawzajem sprowokować. Wszystko to jest tak obłędnie śmieszne, że aż melancholijne. Czasem drapieżne, czasem wzruszające. Czytelnicy tej książki mogą ujrzeć się w krzywym zwierciadle. Zbiór puentuje uczone, choć nie całkiem serio, posłowie znawcy literatury eksperymentalnej, prof. Edwarda Balcerzana.

Artystyczny sukces Kąckiej polega głównie na tym, że „narracyjne kompresory” (nie ma takiego terminu? już jest!) nie niweczą dynamiki prozy. Zapisywana w Strefie zgniotu Polska bywa zarówno zdezorientowana, zdziecinniała, grafomańska, napastliwa, jak i utalentowana, empatyczna, niebanalna. Jednego nie mógłbym powiedzieć: by była krainą marazmu.
W Polsce Kąckiej marazm się po prostu nie udaje.
Edward Balcerzan

Bohumil Hrabal powiedział kiedyś, że przeciwstawia humanizmowi hominizm w swoim pisaniu. Żadnych wielkich słów, tylko pojedynczy człowiek w swoim pięknie i brzydocie. W szczęściu, rozpaczy i w kapciach. I takie są te kawałki Kąckiej. Hoministyczne. Wyłapują z życia to, co w człowieku najbardziej indywidualne i najciekawsze – czyli jego język. Językiem próbujemy przedrzeć się przez świat. Czasem nieporadnie, czasem pięknie, czasem żałosno-śmiesznie. Trzeba mieć ucho i pióro, by to przenicować w tekst. Kącka ma.
Paweł Sołtys

Kącka pisze z podsłuchu. Łapie za słowo. I wywraca na pustosłowie. Ta książka odsłania sens bzdury, fiksacji, chronicznej paplaniny. Nic tak nie łączy ludzi jak codzienny bełkot.
Zyta Rudzka

Eliza Kącka –  pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Polonistyki UW. Opublikowała książki akademickie: Stanisław Brzozowski wobec Cypriana Norwida (2012) oraz Lektura jako spotkanie. Brzozowski – tekst – metoda (2017), a także książki prozatorskie Elizje (2017) i po drugiej stronie siebie (2019) – obie wydane przez Lokatora. Współredaktorka antologii Poeci i poetki przekraczają granice (2011), redaktorka wyborów poezji mniej współczesnej (m.in. Cypriana Norwida i Anny Świrszczyńskiej dla Universitasu oraz Henryki Łazowertówny). Członkini Zarządu Głównego TLiAM, kapituł Nagrody Literackiej GDYNIA i Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. Stała współpracowniczka „Tygodnika Powszechnego”. Recenzentka i czytelniczka literatury najnowszej.

ROK WYDAWNICZY 2021

270183644_10161426455129992_1930992725328014414_n

Bardzo dobry czas na podsumowanie działalności Lokatora w 20 roku wydawniczym

• Ida Linde „Testament Maszynowej Dziewczynki” przekład: @jus.justyna @crockettlinde
• Franz Kafka „Proces” pod red. @gjankowicz Przekład: Józefina Szelińska i Bruno Schulz; #franzkafka #proces
• Nicolas Presl „Szczęśliwi, którzy… #nicolaspresl
• Jacob Grant „Miś ma stracha”, „Miś w lesie” przekład: @michalrusinek
• Agnieszka Taborska „Archipelagi Rolanda Topora” pod redakcją @pio.kalinski z ilustracjami Rolanda Topora
• Fernando Pessoa „Heteronimy. Utwory wybrane” przekład i opracowanie: Wojciech Charchalis, ilustracje: @pio.kalinski.atelier #fernandopessoa
• Georges Perec „Życie instrukcja obsługi” przekład: Wawrzyniec Brzozowski #georgesperec #oulipo #seriapotencjalna
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Jeśli któregoś z tych tytułów wam brakuje jest jeszcze czas by uzupełnić braki. Szukajcie książek @lokatormedia w dobrych księgarniach kameralnych #książkikupujękameralnie oraz u wydawcy: @lokatormedia www.tylkodobreksiazki.pl

CULTURE.PL – Agnieszka Warnke – Archipelagi Rolanda Topora

cropped-roland_topor.jpgAgnieszka Taborska „Archipelagi Rolanda Topora” LOKATOR 2021
Osobisty portret artysty kreślony ręką wnikliwej krytyczki i przyjaciółki. Roman Cieślewicz mówił, że są tysiące Toporów, Taborska pokazuje jeszcze kilka innych jego twarzy.

„Beczka”, „garnek”, „sza” – te słowa Roland Topor wypowiadał bezbłędnie, nie będąc pewien, czy należą do jidysz (w którym rozmawiali jego rodzice), czy do języka polskiego (na który przechodzili, by dzieci ich nie rozumiały). Był pracoholikiem uważającym, że „więcej jest sztuki w ośmiu godzinach snu niż w szesnastu godzinach działalności produkcyjnej”. Samobójstwo potrafił uzasadnić w stu argumentach, chociażby takim: „To niezawodny środek na łysienie”. Taborska jednym tchem wymienia ponad 20 etykiet, które przykleiliby mu słownikarze – od rysownika i prozaika po „manipulatora fotografii” i „mistrza zabaw graficzno-słownych rządzonych poetyką rebusów i katalogów wczesnych domów towarowych”. Sam Topor nie lubił szufladkowania, więc kolażowa forma „Archipelagów”, brawurowo łącząca świat wyobraźni i pastelowo-brunatne odcienie życia artysty, pewnie by mu się spodobała.

Autorka ma przewagę nad innymi toporologami, gdyż znała artystę osobiście. Dysponuje więc nie tylko rzetelną wiedzą o swoim bohaterze, lecz także garścią anegdot i nietuzinkowych refleksji, które podrzuca co jakiś czas czytelnikowi. Tyle że za każdą z tych „luźnych” myśli kryje się coś ważnego, co rzuca nowe światło na życie i twórczość Topora. Nie narzuca swojej wizji, tylko uchyla interpretacyjne okna, przez które można wejść do świata absurdu, rzeczywistości zdemistyfikowanej i zaraźliwego a jednocześnie przyprawiającego o dreszcze śmiechu. Taborska w każdej ze swych ról – krytyczki sztuki, literatury, filmu i teatru, biografki, przyjaciółki oraz miłośniczki Toporowych dzieł – wypada równie wiarygodnie. Fakt, że jest jawną sojuszniczką artysty, nie oznacza wcale, że stawia mu pomnik. Udaje jej się zachować równowagę, zbliżyć do bohatera, zachowując jednocześnie zdrowy dystans.

logo
CZYTAJ CAŁOŚĆ >>>

ARCHIPELAGI ROLANDA TOPORA

SPOTKANIE AUTORSKIE PROMUJĄCE NAJNOWSZĄ KSIĄŻKĘ AGNIESZKI TABORSKIEJ „Archipelagi Rolanda Topora” Prowadzenie JUSTYNA CZECHOWSKA
Portret2.Anna Rezulak
ONLINE >>> https://fb.watch/9AVhvp5ZDK/
TEATR NOWY: 15.11.2021 g.:19:00
KSIĄŻKA DOSTĘPNA w księgarni wydawnictwa LOKATOR
oraz ONLINE: tylkodobreksiazki.pl

50644923_2082942621766550_3479919375236988928_nmkdnis logo_finał

PREMIERA: 25.11.2021 – „Życie instrukcja obsługi” w LOKATORZE.

zycie_okladka_front_www

OULIPO w LOKATORZE!

24.11.21